گزارش سفر احمدی نژاد به امارات
سانسور شده درايران منتشر شد حاکم امارات 3 جزيره را خواست
احمدی نژاد به واردات پرسود 5ر7 ميليارد دلاری از امارات به ايران
اشاره کرد!
سخنان جنگی ديگ چيني
بر عرشه ناو امريکائی در خليج فارس
ديگ چينی در آستانه سفر به عربستان
سعودی، بر عرشه ناو USS John C. Stennis
امريکا در خليج فارس- 20 مايلی امارات و
ابوظبی- خطاب به نظاميان امريکائی گفت:
«ايران در جستجوی سلاح های خطرناک است تا
خود را نيروی مسلط در خليج (فارس) نشان
دهد. آنها می خواهند تنگه هرمز را در
اختيار بگيرد. ما اين پيام را از همينجا،
يعنی خليج(فارس) به دوستانمان می دهيم که
اين راه را باز نگه می داريم و اجازه هيچ
تعرضی به دوستان خود در منطقه را نمی
دهيم. هر نوع حمله ای به دوستان ما در
منطقه بدون پاسخ نمی ماند. ما و دوستانمان
ايستاده ايم که ايران به سلاح اتمی دست
نيابد. اين وظيفه مهم ماست. »
از آنجا که حمله به کشورهای متحد امريکا
در خليج فارس تنها در صورت حمله به ايران
مطرح است، اين سخنان چينی در حمايت از
"دوستان" ساعات و يا روزهای پس از حمله به
ايران را در بر می گيرد.
سخنرانی فرمانده
کل سپاه و قائم مقام شورای عالی امنيت ملی
در همايش سراسری بسيج
وظيفه سپاه و بسيج همان وظيفه ارتش شاه است
طرح سوئيس يعنی توقف غنی سازی و آن را نخواهيم پذيرفت."مذاکره" نام رمز بازی دو طرفه ميان ايران و امريکا برای بازی با
افکار عمومی جهان و پيش برد
برنامه های غيرعلنی است.
سخنرانی احمدزیدآبادی
در همایش پرونده اتمی ایران در دانشگاه تهران
غربی ها معتقدند: سوخت هسته
ای درایران با یک
تصمیم سیاسی
تبدیل به سلاح نظامی می شود
ایران نه از توان
نظامی خود ارزیابی درستی دارد و نه از توان نظامی امریکا. سرکوب
احزاب توسط دولت بعید است، زیرا مشكل نه احزاب اند و نه مخالفان
سیاسی، بلکه مشکل در متن جامعه
است. حتی شرايط جنگي هم نمی تواند كمكي به حل اين مشكلات بکند.
الهه کولائی در
همايش پرونده اتمي:
دولتمردان ج.ا فراموش کرده اند
روسيه امروز، شوروی ديروز نيست
مانورهای سياسی – اقتصادی روسيه
بر محور فعاليت های اتمی ايران و حفظ منافع اسرائيل
جمع بندی
سازمان مجاهدين انقلاب
شکست توطئه در امير کبير
وجستجوی راه حل پايان ماجرا
سياست تحريم در جنبش دانشجوئی با شکست روبرو شده و اکنون عقبه
درحال بازسازی باند سعيد امامی تلاش می کنند سياست رعب و وحشت را
بر دانشگاه حاکم کنند!
همگان شاهد
باشند
خواست های 10 هزار دانشجوی شبستر
صنفی است، نياز به حمله امنيتی نيست!
ناگفته ها در يک
سخنرانی فوری و 10 دقيقه ای
فيروز گوران:
از اتم تا شورش در اقليد فارس
حرف
های مردم کجا
بايد گفته و منتشر شود؟ اگر اتحاد ملی حاکم و فراگير بود نيازی به
نامگذاری امسال
به «سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی" نبود.
اگر مطبوعات درباره تجمع و خواست های
معلمان ننويسند، درباره گرانی ننويسند، درباره زنان ننويسند،
درباره دانشجويان ننويسند، درباره سياست خارجی و انرژی هسته يی
ننويسند، در باره تصميم شتابزده رئيس جمهور و ماجرای "اقليد"
فارس ننويسند و... پس نقش و وظيفه مطبوعات در انتشار خواست های
مردم و انعکاس نظراتشان نسبت به امور مملکت چه می شود؟ شاخص
آزادی مطبوعات نبايد و نمی تواند حد تحمل وزير ارشاد باشد.
سميرا مرادی- وبلاک
نوبت ما
درويشيان جمعه وقت رفتن و
ديدن او بود
معاونت
محترم سينمايی وزارت فرهنگ و ارشاد و
اسلامی
دعوت به قضاوت عمومی برای حل يك مشكل
حرفهيی، آخرين راه باقی مانده برای
يك هنرمند است. راهی كه من انتخاب
كردهام تا شايد مشكل نخستين فيلمم كه
سه سال از ساختش میگذرد و هنوز به
نمايش عمومی در نيامده است را حل كنم.
«يك شب» طبق اسناد موجود در نزد من و
در اداره كل نظارت و ارزشيابی با پشت
سر گذاشتن مراحل قانونی ساخته شده و
هيچ ابهامی درباره ساخت آن وجود
ندارد. فيلم در جشنواره فجر و چند
جشنواره مهم جهانی به نمايش در آمده
است، در چنين شرايط روشن و شفافی
اداره كل نظارت و ارزشيابی از ارائه
پروانه نمايش به اين فيلم سرباز
میزند، فيلمی كه نهقرار است ركورد
فروش را جابهجا كند و نه در محاسبات
رايج اين روزهای سينما كسی را آزرده
خاطر میكند. نمايشعمومی اين فيلم
انعكاس انديشهای است كه سهسال پيش
شكل گرفته و اگر از آن زمان تاكنون
مصالح جامعه درباره اين فيلم آنقدر
تغيير كرده كه نمايش عمومی « يك شب»
امكانپذير نيست، اعلام آن هم چندان
در اين شرايط متغير كار سختی نخواهد
بود.
برای من ساخت فيلم توقيف شده موهبت
بزرگی نيست، گمان نمیكنم كه اعلام
رسمی كنار گذاشتن هميشگی اين فيلم نيز
شكست يا بیكفايتی برای مديران شما
محسوب شود! اگر چه « يك شب» نه اولين
و نهآخرين فيلم اين پرونده قطور
خواهد بود.
«يك شب» بالاخره روزی اكران خواهد شد
و اين مثل روز برايم روشن است. دراين
ميان فقط بر ابهام رابطه هنرمند و
مردم افزوده میشود. چيزی كه انگار
بايد مسؤوليت اول شما، رفع آن باشد.
اين نامه فقط برای قضاوت مردم و حافظه
تاريخ نوشته شده، نه چيزی بيشتر نه
چيزی كمتر.
ارديبهشت 1386
